İşsizlik

Bu bir araştırma, sezimseme, özümseme veya tahlil yazısı değildir.

Şu anda bir pidecide çalışmaktayım. Babamın mekanı var, onun yanındayım işin aslı. İzin kullanmadan çalışıyorum yaklaşık beş aydır. Eğer çok önemli bir işim olursa (model çekimleri, üniversite sınavı, toplantılar vs.) anca işimi halledecek kadar vakit kullanırım ve geri dönerim dükkanın başına.

Bunları size, hayat hikayemi anlatmak için yazmadım elbette. Ama dükkanda sıkılıyorum bazen bunu bilin istedim. Yine canımın sıkıldığı bir gün kafamı fırının kenarında duran cama dayadım ve dışarıyı izlemeye daldım… İşte şimdi izleyin gümbürtüyü, koptu geliyor…

Ya arkadaş sinirlenmemek için kendimi zor tutuyordum, bıraktım. Bu kadar insanın hiç mi işi olmaz ya. Bir ben miyim çalışan şu dünyada. Sabah sekiz, akşam on buçuk mesai parası almadan, her gelenin ağız kokusunu çekmek zorunda kaldığım, hafta sonu tatil yapanlara hizmet etmek zorunda olarak çalışmak durumunda olan sadece ben miyim? Hayır valla çok merak ediyorum nasıl bir şey şu rahatlık. İşi olmadan, parasız pulsuz gezmeyi başaranlar nasıl altından kalkıyor bunun? Affedersiniz tuvalete giderken bile para lazımken insanlar nasıl bu kadar zengin oluyorlar? Parasında pulunda da değilim meselenin, para olmadan nasıl araba sahibi oluyorlar ve içine benzini nasıl alıyorlar? Bunların hepsini düşündüm bir sonuca varamadım.

Geçenlerde biri geldi, iş yok, para pul yok diye bize kendini acındırmaya kalktı. Bindiği arabanın piyasa değeri en az 50 bin ₺. Niye böyle yaptıklarını anlamıyorum. Kafayı yemek üzereyim bu durumlardan.

Daha ilginç bir şey dikkatimi çekti. Bu devirde paranın kimde olduğunu bildiriyorum size: Öğrenciler….

Abi öğrencide bir para var inanamazsınız ya. Dört yüz liralık burslarla filan olacak işler değil bunlar. Anlamıyorum ama. Konya’da en pahalı kafeler tıklım tıklım dolu günün her saati. Alayı öğrenci bu adamların. Masalarındaki sigara paketlerine baksanız en pahalısı. Giydikleri elbiselere dikkat kesildiğimde bir tane çakma mal görsem dişimi kıracağım. Hepsi orijinal ürün. Genel kültür olarak öğrendiğim şeylerden yola çıkıyorum, parfümleri bile orijinal. Hepsi en tanındık markalar. Sadece öğrencileri değil tabi toplumu inceliyorum ve inanın geneli böyle.

Benim canım sıkıldıkça gittiğim bir mekan var, çay ocağı şeklinde. Fiyatları makul olduğu gibi bir de sahiplerini tanıyorum, ödemelerde sorun olmuyor çok şükür… Ama oraya gelen adamlara bakıyorum, çapları yok ama para bol. İş yok. Değirmenin suyu nereden?

Belirttiğim gibi bu bir serzeniş yazısı filan değil sadece merak ediyorum. Toplum bu kadar karizma takılıyorsa işsizlik nerede? Hani kim bu işsizler? Madem bu kadar işsizlik var nasıl mekanlar hıncahınç dolu oluyor? Kedi nerede et nerede hesabı…

Öğrencilere fazla yüklenmişim ama hak ediyorlar. Toplumun genelini oluşturdukları için en çok göze çarpanlar onlar. Bunun sebebini buna yordum şahsımca.

Bakın arkadaşlar bu ülkede işsizlik filan yok. İnsanlar beğenmiyorlar işleri, çalışmıyorlar. Yoksa çalışmak isteyene iş çok fazla. İmkan çok fazla.

Devlet kadrolarını bilemiyeceğim tabi ama özel sektör çok gelişti. Herkes eleman arıyor. Caddelerde, meydanlarda, kafelerde onca işsiz insan tabiri caizse fink atarken kimse bana işsizlikten falan bahsetmesin. Toplum olarak kolay parayı, emeksiz yemeği kazanmak istiyoruz. Bu büyük çelişkiden bir an önce silkinip kendimize gelmeliyiz.

Tekrar tekrar söylemek istiyorum. Bu yazı ani olarak aklıma geldiği için hemen kaleme alınmıştır ve hataları, kusurları tamamen bana aittir. Ama ince bir hakikati yakalamaya çalışmamı taktir edersiniz diye ümit ediyorum.

Mehmed Solmaz

Mehmed Solmaz

Deribey.com da çalıştı..
Kamu yönetimi 4.sınıf öğrencisi..
Mehmed Solmaz

Latest posts by Mehmed Solmaz (see all)

2 üzerine düşünceler “İşsizlik

  1. Cenk Yüksel

    NEET (Not in employment,education or training) diye bir kavram var. Yani eğitim veya staj görmeyen ve istihdam edilmemiş kişiler manasına geliyor. Türkiye OECD ülkeleri arasında 20-24 yaş aralığında en yüksek NEET oranına sahip bir ülke (yüzde 36,3). Özellikle üniversiteyi bitiren gençler kendini yetersiz bulma, torpili bulunmama, memur olma hevesi, gençliğin tadını çıkarma, hayata daha kendini hazır hissetmeme gibi sebeplerle iş bulma hevesli değiller ne yazık ki. İş bulmak için ciddi çaba sarf etmemek işsizlik kadar büyük bir sorun.

    1. Mehmed Solmazmehmet solmaz

      Aynen, yazımda da bunu aktarmaya çalıştım zaten.. Bu kadar rahat olunmaması gerekiyor şahsımca…

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Paylaşım