Anaların nöbeti

Ayrılık var, biliyorum.
Ah ağlamak,
Ananın kuzusuna son bakışı…
Ya tahammül ya sefer değil
Ya vatan ya vatan…

Karanlık konuşmaz, biliyorum.
Gece saat üç.
Ana uyanır uykudan,
Korkar; “Vatan namustur.”
Oğul mu nöbette yoksa ana mı?
Zeval gelmesin devlete,
Ana da tutar nöbeti.
Ah analar,
Bir eli on olur,
Ha yetişti ha yetişek demez;
Yetişir.
Anadır, yârdır, yaradır…

Hilmi Karaca

Hilmi Karaca

İstanbul Üniversitesi-Hukuk
Ayasofya Dergisi
Antalya-İstanbul
Hilmi Karaca

Latest posts by Hilmi Karaca (see all)

Bir düşünce üzerine “Anaların nöbeti

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Paylaşım