Reşhalaşabilmek

Ne yapmak gerekir hiç bilmiyorum.

Neden insanlar böyle ki?

Neden birbirimize ikili ilişkilerimizde şeffaf olmayız ki?

Neden birbirimizin arkasından iş çeviririz?

Neden birbirimizi seviyor gibi gözükürüz?

Neden işleri çıkmaza sokmayı severiz?

Niye birbirimizi kontrol etmeye çalışırız,

birbirimizi anlamaya

ve birbirimizle anlaşmaya çalışmak yerine?

İnsanlar niye üzülür ki

üzüntü sadece onların şeylere karşı olan savaşma güçlerini yok ederken?

Balıklar hiç üzülür mü

veya kin bağlarlar mı?

Niye sevilmek isteriz ki bir başkası tarafından,

bunu hiçbir zaman gerçekten elde edemeyeceğimizi bile bile?

İnsan ne kadar aptaldır.

Yaptıklarının nereye varacağını bilmeden

boyundan büyük işlere kalkışmakta üstüne yoktur.

Sabır olsa bile yaşadıklarımıza deva

nasıl iyileşir ki aldığımız onca yara?

Kalp,

ayine-i Samed ise

ve duygularını yalnız yaşamaya mahkumsa eğer insan

neden ihtiyaç duyar sevgiye ve aşka?

Hakikat

hem en yakınımızda

hem de en uzağımızda olmayı

nasıl bu kadar iyi başarır?

Bildiğimiz halde iyi ve kötü nedir,

Neden yaparız bunca aptallığı?

Aşk mıdır bizi yürüten

yoksa umut mu?

Niye kendimize acılar üretiriz ki

yaşamak yeterince acıyken dayanmak için?

Neden sevmeyiz birbirimizi?

Niye nefret besleriz

bile bile bunun kalbi kuruttuğunu?

Kendi kendini yemeyi başarabilen tek varlık sanırım insan

düşünceleriyle…

Ve kendinin kemirilmesine izin veren

şüphe ve vehimleriyle…

Kurtulmak neden bu kadar zordur çekiminden küçüklerin

en büyüğün çekimine girmek için?

Hepimiz farkında olsak ya da olmasak da

O’nun etrafında dönerken…

Niye?

“isteyerek veya istemeyerek gelin” emrine

“isteyerek geldik” diyemeyiz?

Küçüklerin gölgelerinde boğulduk zulmetle,

ışık sahibinin aydınlığında yıkanmak yerine…

Zühre olup medet beklemektense topraktan

ve katre olup ışık dilenmektense kamerden

neden reşha olmadık

ve kaybetmedik asıl sahibine

küçükler için feda etmeye hazır olduğumuz

ve acı veren benliğimizi?

Neden sıkmadık zühremizin içindeki katreyi

ve ardından buharlaşmadık reşhaya?

Eğer katlanacaksak bir acıya

zühredeki güzelliğimizi kaybetme

ve daha sonra sıcakla buharlaşma acısına katlanmalıyız

başkaları için katlanılan acılar çok sonuçsuz ve gereksiz.

Söylemek kolaydır,

ama zordur bunları yapmak.

Tek çare ise

kainatta ve kendimizde

O’nu bulmak ve okumaktır.

Duam,

olsun bize yar ve yardımcı

uğrunda reşha olunacak bir tek Zat.

Aziz Muhammed Akkaya

Aziz Muhammed Akkaya

Boğaziçi Üniversitesi, Psikoloji Bölümü
Aziz Muhammed Akkaya

Latest posts by Aziz Muhammed Akkaya (see all)

Bir Cevap Yazın

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Paylaşım